Wednesday, November 17, 2010

ήγγικεν γαρ η βασιλεία των Γερμανών

Η καγκελλάριος Μερκελ  συγχαίρει άκουσον άκουσον τους εργατικούς Γερμανούς που βγήκαν έξω από την Κρίση.. Λες και η κρίση είναι ένας αγώνας δρόμου όπου όλοι οι λαοί έτρεξαν επί ίσοις όροις και νίκησε ο καλύτερος..

Πριν από περίπου 1 χρόνο είχα γράψει το κείμενο "Ευρώπη Ευχή ή Κατάρα" Στο οποίο προσπάθησα για πρώτη φορά να αναλύσω τα διαρθρωτικά προβλήματα που κρύβει η Ευρωπαική ένωση. 

Ακολούθησαν και άλλα κείμενα, στα οποία παρέθετα επιφυλακτικά τις φοβίες μου και ιχνηλατούσα σενάρια για το μέλλον. Ομως πλέον ένα χρόνο μετά το εγγύς σενάριο Αρμαγεδδών είναι κάτι περισσότερο από προφανές:


Ολες οι χώρες οι οποίες δεν μπορούν να ελέγξουν την ισοτιμία του ΕΥΡΩ θα συνεχίζουν να αυξάνουν το δημοσιονομικό τους έλλειμμα και να βυθίζονται στο χρέος. Δεν μπορούν να κάνουν σταδιακή υποτίμηση του νομίσματος κάτι που γινόταν όλα αυτά τα χρόνια και αναγκάζονται να δανείζονται με ασύμφορα επιτόκια για να τροφοδοτήσουν το κράτος με τις αυξημένες δαπάνες σε ευρώ εκτοξεύοντας το χρέος των μελλοντικών γενεών σε δυσθεώρητα ύψη. Αυτές οι χώρες (Ελλάδα Ιρλανδία Ιταλία Ισπανία Πορτογαλία Κύπρος κτλ.) θα είναι τα προτεκτοράτα της Γερμανίας της Αυστρίας και του Βελγίου. (Αυστρία Βέλγιο είναι για τους Γερμανούς σαν να λέμε Κρήτη Κύπρος)

Μελλοντικά όλες οι υπόλοιπες χώρες (σε 3-4 χρόνια ίσως και πιο νωρίς) είτε που θα αναγκαστούν να διαλύσουν όλες τις κρατικές υποδομές τους, όλους τους κρατικούς μηχανισμούς τους και να κάνουν περικοπές μισθών, αύξηση φόρων κτλ σε όλους τους τομείς. Είτε που θα αναγκασθούν (αφού κάνουν όλες τις πιο πάνω μονεταριστικές σοφιστείες που θα προτείνει η Κομισιόν η οποία φασιστικά επιβλήθηκε στους λαούς της Ευρώπης με το Ευρωσύνταγμα το οποίο ποτέ δεν τέθηκε σε δημοψήφισμα. και αφού όλες αυτές οι ανοησίες για "περικοπές δαπανών" κτλ αποτύχουν διότι πολύ απλά το πρόβλημα είναι αλλού) Οι χώρες αυτές θα αναγκασθούν να αποχωρήσουν από το ΕΥΡΩ και να επιστρέψουν σε ένα μεταβατικό νόμισμα με το 1/3 της αξίας του σε ΡΑΓΔΑΙΑ υποτίμηση και φυσικά να διατηρήσουν το χρέος τους σε ΕΥΡΩ το οποίο στην ουσία θα τετραπλασιαστεί με την υποτίμηση του νέου τους νομίσματος. Επιπλέον όλα τα προηγούμενα ημίμετρα περιορισμού δαπανών θα έχουν εκτοξεύσει και την ανεργία αφού ανεργία και κρατικές δαπάνες πάνε χέρι χέρι σε όλα τα κράτη.  Χώρες σαν την Κύπρο θα αντιμετωπίσουν και μια επιπλέον καταστροφική εξέλιξη που θα εκτοξεύσει το δημόσιο χρέος και αυτό θα είναι το *υποχρεωτικό ξελάσπωμα των τραπεζών οι οποίες στα χρόνια του Ευρώ βγήκαν πολύ έξω από τα νερά τους και μεγάλωσαν σε σημείο που το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί τις καταθέσεις τους. η οικονομία καταρρέει ολοκληρωτικά . Η χώρα μας εξωθείται σε στάση πληρωμών και έξοδο από την ευρωζώνη. Ακολουθούν και οι υπόλοιπες χώρες.  Στο χορό του μελλοθάνατου εισέρχονται και οι κερδοσκόποι εξ Αμερικής με το νομισματικό ταμείο. Η καταστροφή είναι ολοκληρωτική για όλους πλην τη Γερμανία (και την Αγγλία που δεν μπήκε ποτέ στο ΕΥΡΩ)  Ολα τα υπόλοιπα κράτη βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα δυσθεώρητο χρέος σε ευρώ, καθώς τα νέα τους νομίσματα θα υποτιμούνται συνεχώς. Οι στάσεις πληρωμών οδηγούν σε κατάρρευση τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων που έχουν επενδύσει σε κρατικά ομόλογα ή έχουν επεκταθεί σε χώρες με μεγάλο χρέος. Η Γερμανία εγκαταλείπει ίσως πρώτη πρώτη το Ευρώ, αλλά η ισοτιμία του νέου μάρκου με το Ευρώ θα είναι και πάλι μια ευθεία γραμμή λόγω του μηδενικού της δημόσιου χρέους ένεκα του ότι όλα αυτά τα χρόνια είχε τον πλήρη έλεγχο της ισοτιμίας και ως εκ τούτου των πληθωριστικών της αναγκών.
Οι περισσότερες χώρες θα εξακολουθούν να χρωστούν στη Γερμανική κεντρική τράπεζα  και το Διεθνές νομισματικό ταμείο για τα επόμενα 60 χρόνια και οι Γερμανοί θα επεκτείνουν τις εξαγωγές τους σε τρίτες χώρες δημιουργώντας μια νέα οικονομική ένωση με χώρες όπως η Τουρκία κτλ. Οι Χώρες που δεν πήδηξαν από το ευρω-αεροπλάνο που έπεφτε θα είναι οι κομπάρσοι της Νέας τάξης πραγμάτων που θα δημιουργηθεί.

Η μοναδική σωτηρία για την Κύπρο είναι ένα σενάριο Θαύμα:

α) Νοικοκύρεμα των τραπεζών και ευθυγράμμιση του όγκου εργασίας τους με τον πραγματικό τους οικονομικό όγκο μέσα σε χρόνο μηδέν κάτω από αυστηρή κρατική επιτήρηση.

β) Μηδενισμός του δημοσιονομικού χρέους πάση θυσία με ραγδαίες αυστηρές (προσωρινές) περικοπές.

γ) Αποχώρηση από το ΕΥΡΩ πριν τη Γερμανία.



2 comments:

Anonymous said...

Εγω παντως αν ημουν Γερμανος θα εψηφιζα Μερκελ δαγκωτο.

Μακατι το σεναριο που περιγραφεις να υπηρχε κομμα στην Κυπρο που να το πιστευκει.
Δυστηχως δεν...

3ο.
Δεν θα φκει η γερμανια που το ευρω.
Οφεληιηκε τοσα χρονια που την ιστοτιμια του νομισματος μεσα στην ευρωζωνη γιατι εμπορουσε να εξαγει φτηνα τα προιοντα της .
Στον εξω κοσμο υπαρχει το προβλημα ελεω του ισχυρου ευρω.

Αν η ευρωπη ειναι ευχη η καταρα?
Ευκολο.
Ουτ ευχη ουτε καταρα.
Θελουμε την ευρωπη αλλα πρεπει να καταλαβουμε οτι πρεπει να διεκδικουμε.

Andreas.

kyriakos said...

Πιστεύω *οχι μόνο εγώ τζαι άλλοι πως η Γερμανία θα επιχειρήσει να αποχωρήσει πρώτη απο το Ευρώ για να γλυτώσει την υποτίμηση.

Το ιδανικό είναι να γίνει μια συμφωνημένη αποχώρηση..

και το ιδανικότερο θα ήταν η Γερμανία να αναθεωρήσει τη στάση της, και να δεχθεί να ενοποιηθεί η οικονομία της ευρώπης, να βγεί κοινό ευρωομόλογο κτλ. Υπάρχει ελπίδα αλλά πρέπει όπως πολύ σωστά είπες να την διεκδικήσεις..